چربی عمیق شکم ممکن است به تحریک آلزایمر چند دهه قبل از شروع علائم کمک کند

تحقیقات جدید نشان می دهد تجمع چربی در اطراف اندام های افراد چاق به شدت با تجمع پروتئین های مرتبط با آلزایمر در مغز مرتبط است.

گروهی به سرپرستی دکتر مهسا دولتشاهی از دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس توضیح دادند که تجمع این چربی احشایی در میانسالی ممکن است باعث افزایش سطح دو پروتئین مخرب مغز به نام آمیلوئید و تاو شود.

علائم واقعی بیماری آلزایمر ممکن است تا سال ها بعد ظاهر نشود.

دولتشاهی گفت: «مطالعه ما نشان داد که چربی احشایی بالاتر با سطوح بالاتر PET [اسکن] دو پروتئین پاتولوژیک بارز بیماری آلزایمر – آمیلوئید و تاو مرتبط است. طبق دانش ما، مطالعه ما تنها مطالعه‌ای است که این یافته‌ها را در میانسالی نشان می‌دهد، جایی که شرکت‌کنندگان ما ده‌ها سال از ابتلا به اولین علائم زوال عقل ناشی از بیماری آلزایمر فاصله دارند.»

دولتشاهی دانشیار پژوهشی فوق دکتری در موسسه رادیولوژی Mallinckrodt دانشگاه است. یافته های تیم او روز دوشنبه در شیکاگو در نشست سالانه انجمن رادیولوژی آمریکای شمالی (RSNA) ارائه شد.

بر اساس گزارش انجمن آلزایمر، 6.9 میلیون آمریکایی 65 ساله و بالاتر در حال حاضر به بیماری آلزایمر مبتلا هستند – این تعداد می تواند تا اواسط قرن به 13 میلیون برسد.

گروه دولتشاهی تعجب کردند که آیا ممکن است عواملی در میانسالی وجود داشته باشد که بر احتمال ابتلای فرد به آلزایمر در اواخر عمر تأثیر بگذارد؟

مطالعه آنها بر روی 80 فرد میانسال (میانگین 49 سال) بر روی اثرات بالقوه چاقی و انواع مختلف چربی بدن متمرکز بود.

همه افراد در زمان مطالعه هیچ مشکل شناختی ظاهری نداشتند. بیش از نیمی از آنها چاق بودند (57.5%)، با میانگین BMI 32.3 (BMI 30 آستانه چاقی است).

برای هر شرکت‌کننده، یک سری اسکن PET برای اندازه‌گیری سطح پروتئین‌های آمیلوئید و تاو در مغز انجام شد و MRI شکمی برای ارزیابی حجم چربی زیر جلدی (چربی زیر پوست) و چربی احشایی (چربی پنهان عمیق اطراف اندام‌ها) انجام شد.

همچنین آزمایش‌هایی برای اندازه‌گیری سطح کلسترول، قند خون و انسولین مردم انجام شد.

یافته کلیدی این بود که سطوح آمیلوئید و تاو مرتبط با آلزایمر در مغز افراد ارتباط تنگاتنگی با میزان تجمع چربی در اطراف اندام های آنها دارد.

تیم سنت لوئیس دریافتند که این چربی احشایی عامل 77 درصد افزایش سطح آمیلوئید مرتبط با چاقی است. سطوح دیگر انواع چربی هیچ تاثیری بر آمیلوئید نداشت.

دولتشاهی خاطرنشان کرد که مدت‌هاست بین چاقی و خطر ابتلا به آلزایمر ارتباط وجود دارد، اما مطالعه جدید عمیق‌تر است.

او در بیانیه خبری RSNA گفت: «این مطالعه فراتر از استفاده از BMI برای توصیف دقیق‌تر چربی بدن با MRI است و با انجام این کار، بینش‌های کلیدی را در مورد اینکه چرا چاقی می‌تواند خطر ابتلا به بیماری آلزایمر را افزایش دهد، نشان می‌دهد.

خبرهای خوبی از همه اینها وجود دارد، زیرا افراد میانسال می توانند برای کاهش سطح چاقی و چربی احشایی خود انجام دهند.

دکتر سایروس راجی، نویسنده ارشد این مطالعه، استادیار رادیولوژی در واشنگتن گفت: «یک مفهوم کلیدی کار ما این است که مدیریت خطر ابتلا به آلزایمر در چاقی باید شامل هدف قرار دادن مسائل متابولیک و چربی مرتبط باشد که اغلب با افزایش چربی بدن به وجود می آیند. دانشگاه.

مطالعه دومی که توسط گروه سنت لوئیس در همان جلسه ارائه شد، بینش بیشتری ارائه کرد.

این مطالعه شامل افراد چاق و غیر چاق بود. به نظر می رسد با افزایش سطح چربی احشایی، جریان خون در مغز افراد بدتر می شود. تیم گزارش داد که چنین رابطه ای برای انواع دیگر چربی مشاهده نشد.

راجی گفت: «این کار تأثیر قابل توجهی بر سلامت عمومی خواهد داشت زیرا از هر چهار آمریکایی تقریباً سه نفر اضافه وزن یا چاق هستند. دانستن اینکه چاقی احشایی بر مغز تأثیر منفی می‌گذارد، این احتمال را ایجاد می‌کند که درمان با اصلاح سبک زندگی یا داروهای کاهش وزن مناسب می‌تواند جریان خون مغزی را بهبود بخشد و به طور بالقوه بار بیماری آلزایمر را کاهش دهد و خطر ابتلا به آن را کاهش دهد.»

با این حال، این یافته ها در یک جلسه پزشکی ارائه شد، بنابراین باید آنها را مقدماتی در نظر گرفت تا زمانی که در یک مجله معتبر منتشر شود.

منبع:usnews