بارداری و شیردهی ممکنه از مغز زنان در سنین بالا محافظت کنه
“مغز مامانی”، اون حسِ گیجی و فراموشی که همراه با بارداری و چند هفته اول بعد از زایمانه، واقعیت داره، اما یه تحقیق جدید میگه یه فایده بلندمدت هم داره: ذهنی خیلی تیزتر در سنین بالا.
محققای دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس، بارداری و شیردهی رو با تواناییهای شناختی قویتر در زنان یائسه مرتبط دونستن.
این مطالعه که اخیراً تو مجله Alzheimer’s & Dementia منتشر شده، نشون میده هر چقدر یه زن تو طول عمرش زمان بیشتری رو باردار باشه یا شیر بده، عملکرد فکری و حافظه کلامی و دیداریش تو سنین بالا بهتر میشه.
تیم تحقیقاتی به رهبری مالی فاکس، دانشیار انسانشناسی UCLA، دادههای بیش از ۷۰۰۰ زن رو که از حدود ۷۰ سالگی تحت نظر بودن، تحلیل کردن. این زنان تا ۱۳ سال پیگیری شدن تا روند پیری مغزشون بررسی بشه.
هدف این بود که بفهمن چرا زنان بیشتر از مردان در معرض آلزایمر قرار دارن – روندی که صرفاً با عمر طولانیتر زنان توضیح داده نمیشه.
فاکس درباره اهمیت شناسایی عوامل محافظتی برای زنان گفته: “هر راهی که بتونیم outreach سلامت عمومی یا مداخلات بالینی رو به سمت جمعیتهای پرخطر معطوف کنیم، منجر به تلاشهای مؤثرتر و کارآمدتر میشه.”
این مطالعه نشون داد به ازای هر ماه اضافه بارداری، نمره توانایی شناختی کلی زن کمی افزایش پیدا میکنه. شیردهی هم تأثیر مشابهی داشت و به طور خاص نمرات حافظه کلامی و دیداری رو بالا میبرد. هرچند تغییرات فردی کوچک بودن، محققا اشاره کردن که این تأثیر با سایر عوامل محافظتی شناختهشده برابری میکنه.
در واقع، قدرت تقویتکننده مغز ناشی از مادر شدن با فوایدی مثل سیگار نکشیدن یا فعال بودن از نظر فیزیکی قابل مقایسه بود. برای بیماری به سختی درمانپذیر مثل آلزایمر، حتی این تغییرات کوچک در ریسک هم قابل توجه تلقی میشن.
در حالی که “مغز مامانی” (یا همون مه مغزی) در ماههای بعد از زایمان رایجه، این مطالعه به تغییر از اون افت موقت به سمت مقاومت بلندمدت اشاره داره.
این تحقیق همچنین نشون داد زنانی که حداقل یه بار باردار شدن، نمرات شناختی ۰.۶۰ امتیاز بالاتر از زنانی داشتن که هرگز باردار نبودن. زنانی که شیر دادن، نمرات کلی ۰.۱۹ امتیاز بالاتر و نمرات حافظه کلامی ۰.۲۷ امتیاز بالاتر نسبت به زنانی داشتن که هرگز شیر ندادن.
دلیل دقیق این افزایش قدرت شناختی هنوز در حال بررسیه. محققا میگن میتونه نتیجه تغییرات هورمونی عظیمی باشه که مغز رو برای کارایی بهتر “سیمکشی” میکنه، یا میتونه دلایل اجتماعی داشته باشه. بچهدار شدن اغلب منجر به تعاملات اجتماعی بیشتر و روابط حمایتی میشه که استرس رو کاهش میدن و سلامت مغز رو تقویت میکنن.
فاکس گفت: “اگه بتونیم به عنوان قدم بعدی بفهمیم چرا اون الگوهای باروری منجر به نتایج شناختی بهتر در سنین بالا میشن، بعد میتونیم برای پیدا کردن راههای ساخت درمانهایی تلاش کنیم که اثر طبیعیای رو که مشاهده کردیم تقلید کنن.”
