سالها تلاش برای ادغام پنلهای خورشیدی در خودروها به دلیل راندمان پایین و ظاهر نازیبا، موفقیت چندانی نداشت؛ اما در بهار ۲۰۲۶ همه چیز تغییر کرد. نسل جدید سلولهای خورشیدی چندپیوندی (Multi-junction) که به صورت فیلمهای شفاف روی سقف، کاپوت و حتی شیشههای جانبی خودروها کشیده میشوند، موفق شدند راندمان جذب انرژی را به عدد بیسابقه ۳۵ برسانند.
این پوششهای نانو، حتی در روزهای ابری و شرایط نور غیرمستقیم نیز قادر به تولید برق هستند. یک خودروی سدان استاندارد که به این تکنولوژی مجهز شده، تنها با پارک شدن در فضای باز در طول روز کاری، میتواند انرژی لازم برای طی کردن ۵۰ تا ۷۰ کیلومتر مسافت را کاملاً رایگان ذخیره کند. آمارها نشان میدهد که از آنجایی که میانگین رانندگی روزانه اکثر افراد کمتر از ۴۰ کیلومتر است، مالکان این خودروها در طول ماههای آفتابی سال، اساساً نیازی به اتصال خودرو به هیچ پریز برقی ندارند. این فناوری که «شارژ بینهایت» لقب گرفته، علاوه بر استقلال انرژی، فشار بر شبکههای برق شهری را در ساعات اوج مصرف به شدت کاهش داده است.
